in the PONS Dictionary
koppeln [ˈkɔpəln] VB trans
1. koppeln (Pferde):
- koppeln
-
- koppeln
- стрено́жить perf
3. koppeln (verbinden):
- koppeln
-
- koppeln
- -за́ть perf
4. koppeln (Raumschiffe):
- koppeln
-
| ich | kopple / koppele | |
|---|---|---|
| du | koppelst | |
| er/sie/es | koppelt | |
| wir | koppeln | |
| ihr | koppelt | |
| sie | koppeln |
| ich | koppelte | |
|---|---|---|
| du | koppeltest | |
| er/sie/es | koppelte | |
| wir | koppelten | |
| ihr | koppeltet | |
| sie | koppelten |
| ich | habe | gekoppelt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekoppelt | |
| er/sie/es | hat | gekoppelt | |
| wir | haben | gekoppelt | |
| ihr | habt | gekoppelt | |
| sie | haben | gekoppelt |
| ich | hatte | gekoppelt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekoppelt | |
| er/sie/es | hatte | gekoppelt | |
| wir | hatten | gekoppelt | |
| ihr | hattet | gekoppelt | |
| sie | hatten | gekoppelt |
No example sentences available
Try using a different entry.