How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

Did you mean?

in the PONS Dictionary

ē-mineō <ēminēre, ēminuī, –> (mons)

I. ēminēns <Gen. entis> (emineo) ADJ

1.

2. nachkl. übtr

hervorragend, ausgezeichnet, außerordentlich [ orator; vir; auctor; eloquentia ]

II. ēminēns (emineo) SUBST

2. Tac. Pl ēminēntēs tium m

sēmi-nex <Gen. necis>

halb tot [ vita; artūs halb erstarrt ]

ē-iciō <ēicere, ēiēcī, ēiectum> (iacio)

1.

hinaus-, herauswerfen [ alqm de navi; sessores urbe; cadaver domo ]

2.

hinaus-, vertreiben, verbannen, ausstoßen [ cohortes; tyrannum; uxorem verstoßen; alqm ex oppido; de senatu ausstoßen; ex patria o. e re publica verbannen; alqm in exilium; übtr curam, amorem ex animo ]
hinauseilen, herausstürzen [ ex castris; portā; in agros; foras ]

3.

4.

ausrotten [ superstitionis stirpes omnes ]

5. (linguam)

6.

ausspeien [ sanguinem ]

7.

von sich geben, auswerfen [ magnos fluctūs ]

8. NAUT

landen (lassen), anlegen [ classem; navem eo ]
eicio pass.

9.

jmd. auspfeifen [ actores ]

11.

Indikativ Präsens
ēminēō
ēminēs
ēminēt
ēminēmus
ēminētis
ēminēnt
Konjunktiv Präsens
ēminēam
ēminēās
ēminēat
ēminēāmus
ēminēātis
ēminēant
Indikativ Imperfekt
ēminēbam
ēminēbās
ēminēbat
ēminēbāmus
ēminēbātis
ēminēbant
Konjunktiv Imperfekt
ēminērem
ēminērēs
ēminēret
ēminērēmus
ēminērētis
ēminērent