in the PONS Dictionary
mora1 <ae> f
1.
2. meton.
b. (in der Rede)
- mora
-
3. poet; nachkl.
4.
mōra <ae> f
- mora
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mora | morae |
| Genitive | morae | morārum |
| Dative | morae | morīs |
| Accusative | moram | morās |
| Ablative | morā | morīs |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mōra | mōrae |
| Genitive | mōrae | mōrārum |
| Dative | mōrae | mōrīs |
| Accusative | mōram | mōrās |
| Ablative | mōrā | mōrīs |