in the PONS Dictionary
pendeō <pendēre, pependī, –> (vgl. pendo)
1.
2.
4. poet; nachkl.
9. übtr
10.
12.
13. poet; nachkl.
14. poet; nachkl.
I. pendō <pendere, pependī, pēnsum> VERB trans
2. übtr
| pendēō |
|---|
| pendēs |
| pendēt |
| pendēmus |
| pendētis |
| pendēnt |
| pendēam |
|---|
| pendēās |
| pendēat |
| pendēāmus |
| pendēātis |
| pendēant |
| pendēbam |
|---|
| pendēbās |
| pendēbat |
| pendēbāmus |
| pendēbātis |
| pendēbant |
| pendērem |
|---|
| pendērēs |
| pendēret |
| pendērēmus |
| pendērētis |
| pendērent |