in the PONS Dictionary
assistant(e) [asistɑ͂, ɑ͂t] N m(f)
1. assistant:
2. assistant (public):
II. assistant(e) [asistɑ͂, ɑ͂t]
I. assister [asiste] VB intr
II. assister [asiste] VB trans
1. assister (aider):
2. assister (en chirurgie):
-
- jdm bei etw assistieren
3. assister (être aux côtés de):
4. assister LAW:
| j' | assiste | |
|---|---|---|
| tu | assistes | |
| il/elle/on | assiste | |
| nous | assistons | |
| vous | assistez | |
| ils/elles | assistent |
| j' | assistais | |
|---|---|---|
| tu | assistais | |
| il/elle/on | assistait | |
| nous | assistions | |
| vous | assistiez | |
| ils/elles | assistaient |
| j' | assistai | |
|---|---|---|
| tu | assistas | |
| il/elle/on | assista | |
| nous | assistâmes | |
| vous | assistâtes | |
| ils/elles | assistèrent |
| j' | assisterai | |
|---|---|---|
| tu | assisteras | |
| il/elle/on | assistera | |
| nous | assisterons | |
| vous | assisterez | |
| ils/elles | assisteront |