in the PONS Dictionary
fuyez [fɥije], fuyons [fɥijɔ̃] VB
fuyez indic prés et impératif de fuir:
I. fuir [fɥiʀ] VB intr
2. fuir (détaler):
I. fuir [fɥiʀ] VB intr
2. fuir (détaler):
| je | fuis | |
|---|---|---|
| tu | fuis | |
| il/elle/on | fuit | |
| nous | fuyons | |
| vous | fuyez | |
| ils/elles | fuient |
| je | fuyais | |
|---|---|---|
| tu | fuyais | |
| il/elle/on | fuyait | |
| nous | fuyions | |
| vous | fuyiez | |
| ils/elles | fuyaient |
| je | fuis | |
|---|---|---|
| tu | fuis | |
| il/elle/on | fuit | |
| nous | fuîmes | |
| vous | fuîtes | |
| ils/elles | fuirent |
| je | fuirai | |
|---|---|---|
| tu | fuiras | |
| il/elle/on | fuira | |
| nous | fuirons | |
| vous | fuirez | |
| ils/elles | fuiront |
No example sentences available
Try using a different entry.