in the PONS Dictionary
Gụrt <‑[e]s, ‑e> [gʊrt] N m
1. Gurt (Riemen):
- Gurt
- pas m
2. Gurt (Sicherheitsgurt):
- Gurt
-
| ich | gurte | an | |
|---|---|---|---|
| du | gurtest | an | |
| er/sie/es | gurtet | an | |
| wir | gurten | an | |
| ihr | gurtet | an | |
| sie | gurten | an |
| ich | gurtete | an | |
|---|---|---|---|
| du | gurtetest | an | |
| er/sie/es | gurtete | an | |
| wir | gurteten | an | |
| ihr | gurtetet | an | |
| sie | gurteten | an |
| ich | habe | angegurtet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | angegurtet | |
| er/sie/es | hat | angegurtet | |
| wir | haben | angegurtet | |
| ihr | habt | angegurtet | |
| sie | haben | angegurtet |
| ich | hatte | angegurtet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | angegurtet | |
| er/sie/es | hatte | angegurtet | |
| wir | hatten | angegurtet | |
| ihr | hattet | angegurtet | |
| sie | hatten | angegurtet |