in the PONS Dictionary
Wịsch <‑[e]s, ‑e> [vɪʃ] N m pej inf
- Wisch
-
I. wịschen [ˈvɪʃən] VB trans
1. wischen (säubern):
2. wischen (entfernen):
II. wịschen [ˈvɪʃən] VB intr
1. wischen +haben:
| ich | wische | |
|---|---|---|
| du | wischst | |
| er/sie/es | wischt | |
| wir | wischen | |
| ihr | wischt | |
| sie | wischen |
| ich | wischte | |
|---|---|---|
| du | wischtest | |
| er/sie/es | wischte | |
| wir | wischten | |
| ihr | wischtet | |
| sie | wischten |
| ich | habe | gewischt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gewischt | |
| er/sie/es | hat | gewischt | |
| wir | haben | gewischt | |
| ihr | habt | gewischt | |
| sie | haben | gewischt |
| ich | hatte | gewischt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gewischt | |
| er/sie/es | hatte | gewischt | |
| wir | hatten | gewischt | |
| ihr | hattet | gewischt | |
| sie | hatten | gewischt |