in the PONS Dictionary
schlụcken [ˈʃlʊkən] VB intr, trans
1. schlucken (hinunterschlucken):
2. schlucken inf (trinken):
3. schlucken inf (verbrauchen):
4. schlucken inf (hinnehmen):
- schlucken Vorwurf
- połknąć inf
- jede Entschuldigung schlucken
-
5. schlucken inf (glauben):
6. schlucken (dämpfen):
7. schlucken pej inf (übernehmen):
Schlụck <‑[e]s, ‑e> [ʃlʊk, pl: ˈʃlʊkə] N m
| ich | schlucke | |
|---|---|---|
| du | schluckst | |
| er/sie/es | schluckt | |
| wir | schlucken | |
| ihr | schluckt | |
| sie | schlucken |
| ich | schluckte | |
|---|---|---|
| du | schlucktest | |
| er/sie/es | schluckte | |
| wir | schluckten | |
| ihr | schlucktet | |
| sie | schluckten |
| ich | habe | geschluckt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geschluckt | |
| er/sie/es | hat | geschluckt | |
| wir | haben | geschluckt | |
| ihr | habt | geschluckt | |
| sie | haben | geschluckt |
| ich | hatte | geschluckt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geschluckt | |
| er/sie/es | hatte | geschluckt | |
| wir | hatten | geschluckt | |
| ihr | hattet | geschluckt | |
| sie | hatten | geschluckt |