in the PONS Dictionary
vertra̱u̱t [fɛɐ̯ˈtraʊt] ADJ
1. vertraut (gut bekannt):
Vertra̱u̱en <‑s, no pl > N nt
1. Vertrauen (Glaube an jds Zuverlässigkeit):
| ich | vertraue | |
|---|---|---|
| du | vertraust | |
| er/sie/es | vertraut | |
| wir | vertrauen | |
| ihr | vertraut | |
| sie | vertrauen |
| ich | vertraute | |
|---|---|---|
| du | vertrautest | |
| er/sie/es | vertraute | |
| wir | vertrauten | |
| ihr | vertrautet | |
| sie | vertrauten |
| ich | habe | vertraut | |
|---|---|---|---|
| du | hast | vertraut | |
| er/sie/es | hat | vertraut | |
| wir | haben | vertraut | |
| ihr | habt | vertraut | |
| sie | haben | vertraut |
| ich | hatte | vertraut | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | vertraut | |
| er/sie/es | hatte | vertraut | |
| wir | hatten | vertraut | |
| ihr | hattet | vertraut | |
| sie | hatten | vertraut |