How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

in the PONS Dictionary

I. con-cēdō <cēdere, cessī, cessum> VERB intr

1.

a parentum oculis concedere
Italiā concedere
vitā concedere sterben

2. (m. Zielangabe)

sich hinbegeben, gehen [ in hiberna; rus; trans Rhenum; Argos habitatum um in Argos zu wohnen; in altum; huc ]

3.

iniuriae concedere
maiestati eius viri concedere

4.

nachgeben, sich fügen [ matri; alcis postulationi; inter se sich gegenseitig Zugeständnisse machen ]

5.

nachstehen, den Vorrang lassen (jmdm. in, an etw.: alci de re)

6.

jmdm. etw. abtreten, zugestehen (alci re o. de re) [ agro Poenis ]

7.

in etw. geraten [ in paucorum potentium ius atque dicionem ]

8. (m. Dat)

Nachsicht haben, verzeihen [ inimico; temere dicto ]

9.

zu o. in etw. übergehen [ in deditionem sich ergeben; in nomen imperantium ]

10.

beitreten, beipflichten (in u. Akk) [ in sententiam alcis der Ansicht jmds. beipflichten; in condiciones annehmen ]

II. con-cēdō <cēdere, cessī, cessum> VERB trans

1.

überlassen, abtreten, gewähren [ libertatem schenken; oppidum militibus ad diripiendum ]

2.

erlauben, gestatten, einräumen (m. Akk, m. ut, ne, m. bloßem Konjkt, m. Infin)

4.

etw. (jmdm. zuliebe) aufgeben, (auf)opfern [ rei publicae amicitias suas ]

5.

begnadigen [ Attico sororis filium dem Atticus zuliebe ]

6.

Indikativ Präsens
concēdō
concēdis
concēdit
concēdimus
concēditis
concēdunt
Konjunktiv Präsens
concēdam
concēdās
concēdat
concēdāmus
concēdātis
concēdant
Indikativ Imperfekt
concēdebam
concēdebās
concēdebat
concēdebāmus
concēdebātis
concēdebant
Konjunktiv Imperfekt
concēderem
concēderēs
concēderet
concēderēmus
concēderētis
concēderent