in the PONS Dictionary
prō-cumbō <cumbere, cubuī, cubitum>
1. (v. Personen)
2. (v. Sachen)
b. (v. Höhen)
3.
5. (vom Getreide)
| prōcumbō |
|---|
| prōcumbis |
| prōcumbit |
| prōcumbimus |
| prōcumbitis |
| prōcumbunt |
| prōcumbam |
|---|
| prōcumbās |
| prōcumbat |
| prōcumbāmus |
| prōcumbātis |
| prōcumbant |
| prōcumbebam |
|---|
| prōcumbebās |
| prōcumbebat |
| prōcumbebāmus |
| prōcumbebātis |
| prōcumbebant |
| prōcumberem |
|---|
| prōcumberēs |
| prōcumberet |
| prōcumberēmus |
| prōcumberētis |
| prōcumberent |
No example sentences available
Try using a different entry.