in the PONS Dictionary
stō <stāre, stetī, statum>
1.
2. (irgendwo)
3. Verg.
5. (v. Soldaten)
7. (v. Dienern)
8. poet; nachkl. (v. Dirnen)
10. (m. Abl u. Gen pretii)
11. poet; nachkl.
13. (v. Felsen, Gebäuden, Städten u. a.)
15.
16.
17.
18.
19.
23. vorkl.; poet (vom Schauspiel, v. Schauspielern, v. Dichtern)
| stō |
|---|
| stās |
| stat |
| stāmus |
| stātis |
| stant |
| stem |
|---|
| stēs |
| stet |
| stēmus |
| stētis |
| stent |
| stābam |
|---|
| stābās |
| stābat |
| stābāmus |
| stābātis |
| stābant |
| stārem |
|---|
| stārēs |
| stāret |
| stārēmus |
| stārētis |
| stārent |