in the PONS Dictionary
supera2 <ōrum> nt (superus) Verg.
- supera
-
superā1 poet Adv u. Präp
→ supra
I. suprā (superus) ADV
1. (räuml.)
2. (zeitl.)
II. suprā (superus) PRÄP b. Akk, bisw. nachgest.
1. (räuml., auf die Fragen „wo?“ u. „wohin?“)
a.
2. (zeitl.)
3. übtr
a. (v. Maß u. Rang)
b. nachkl. (vom Amt)
No example sentences available
Try using a different entry.