in the PONS Dictionary
cuento [ˈkwento] N m
1. cuento (obra literaria breve):
- cuento
- opowiadanie nt
I. contar <o → ue> [konˈtar] VB intr
II. contar <o → ue> [konˈtar] VB trans
| yo | cuento | |
|---|---|---|
| tú | cuentas | |
| él/ella/usted | cuenta | |
| nosotros/nosotras | contamos | |
| vosotros/vosotras | contáis | |
| ellos/ellas/ustedes | cuentan |
| yo | contaba | |
|---|---|---|
| tú | contabas | |
| él/ella/usted | contaba | |
| nosotros/nosotras | contábamos | |
| vosotros/vosotras | contabais | |
| ellos/ellas/ustedes | contaban |
| yo | conté | |
|---|---|---|
| tú | contaste | |
| él/ella/usted | contó | |
| nosotros/nosotras | contamos | |
| vosotros/vosotras | contasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | contaron |
| yo | contaré | |
|---|---|---|
| tú | contarás | |
| él/ella/usted | contará | |
| nosotros/nosotras | contaremos | |
| vosotros/vosotras | contaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | contarán |