in the PONS Dictionary
flingue [flɛ͂g], flingot [flɛ͂go] N m inf
I. flinguer [flɛ͂ge] VB trans inf
1. flinguer:
2. flinguer (critiquer):
-
- runtermachen inf
| je | flingue | |
|---|---|---|
| tu | flingues | |
| il/elle/on | flingue | |
| nous | flinguons | |
| vous | flinguez | |
| ils/elles | flinguent |
| je | flinguais | |
|---|---|---|
| tu | flinguais | |
| il/elle/on | flinguait | |
| nous | flinguions | |
| vous | flinguiez | |
| ils/elles | flinguaient |
| je | flinguai | |
|---|---|---|
| tu | flinguas | |
| il/elle/on | flingua | |
| nous | flinguâmes | |
| vous | flinguâtes | |
| ils/elles | flinguèrent |
| je | flinguerai | |
|---|---|---|
| tu | flingueras | |
| il/elle/on | flinguera | |
| nous | flinguerons | |
| vous | flinguerez | |
| ils/elles | flingueront |
No example sentences available
Try using a different entry.