in the PONS Dictionary
moisir [mwaziʀ] VB intr
1. moisir (se gâter):
- moisir
-
2. moisir (être inutilisé):
- moisir argent, capital:
-
- moisir talent:
-
- moisir meuble:
-
3. moisir inf (croupir) personne:
- moisir
- herumhängen inf
| je | moisis | |
|---|---|---|
| tu | moisis | |
| il/elle/on | moisit | |
| nous | moisissons | |
| vous | moisissez | |
| ils/elles | moisissent |
| je | moisissais | |
|---|---|---|
| tu | moisissais | |
| il/elle/on | moisissait | |
| nous | moisissions | |
| vous | moisissiez | |
| ils/elles | moisissaient |
| je | moisis | |
|---|---|---|
| tu | moisis | |
| il/elle/on | moisit | |
| nous | moisîmes | |
| vous | moisîtes | |
| ils/elles | moisirent |
| je | moisirai | |
|---|---|---|
| tu | moisiras | |
| il/elle/on | moisira | |
| nous | moisirons | |
| vous | moisirez | |
| ils/elles | moisiront |
No example sentences available
Try using a different entry.