in the PONS Dictionary
Ạntrieb <‑[e]s, ‑e> [ˈantriːp] N m
1. Antrieb TECH (Antriebskraft):
- [elektrischer] Antrieb
-
OpenDict entry
Antrieb N
I. ạn|treiben VB trans irr
1. antreiben (vorwärts treiben):
2. antreiben (drängen):
3. antreiben (veranlassen):
4. antreiben TECH (in Bewegung setzen):
| ich | treibe | an | |
|---|---|---|---|
| du | treibst | an | |
| er/sie/es | treibt | an | |
| wir | treiben | an | |
| ihr | treibt | an | |
| sie | treiben | an |
| ich | trieb | an | |
|---|---|---|---|
| du | triebst | an | |
| er/sie/es | trieb | an | |
| wir | trieben | an | |
| ihr | triebt | an | |
| sie | trieben | an |
| ich | habe | angetrieben | |
|---|---|---|---|
| du | hast | angetrieben | |
| er/sie/es | hat | angetrieben | |
| wir | haben | angetrieben | |
| ihr | habt | angetrieben | |
| sie | haben | angetrieben |
| ich | hatte | angetrieben | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | angetrieben | |
| er/sie/es | hatte | angetrieben | |
| wir | hatten | angetrieben | |
| ihr | hattet | angetrieben | |
| sie | hatten | angetrieben |