GRUND - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

Grụnd¹ <‑[e]s, no pl > [grʊnt] N m

1. Grund (Erdboden):

Grund

ziemia f

jdn in Grund und Boden reden

zagadać kogoś na śmierć inf

2. Grund (Boden: eines Gewässers, Gefäßes):

Grund

dno nt

auf Grund laufen (Schiff)

osiąść na mieliźnie

im Grunde meines Herzens fig form

w głębi serca

im Grunde [genommen]

w zasadzie

jdn/etw zu Grunde richten

kogoś zabić/coś zniszczyć

zu Grunde gehen (Person)

ginąć [perf z‑]

zu Grunde gehen (Kultur, Zivlisation)

upadać [perf upaść]

zu Grunde gehen (Pflanze)

zmarnieć

etw dat auf den Grund gehen

gruntownie coś badać [perf z‑]

3. Grund (Grundlage):

Grund

podstawa f

den Grund zu etw legen

kłaść [perf położyć] fundament pod coś

von Grund auf

z gruntu

etw zu Grunde legen

tworzyć [perf s‑] podstawy dla czegoś

zu Grunde liegen

leżeć u podstaw

zu Grunde liegend

leżący u podstaw

4. Grund (Untergrund, Hintergrund):

Grund

podłoże nt

5. Grund A (Grundbesitz):

Grund und Boden besitzen

mieć posiadłość ziemską

Grụnd² <‑[e]s, Gründe> [grʊnt, pl: ˈgrʏndə] N m

Grund (Ursache)

przyczyna f

Grund (Veranlassung, Beweggrund)

powód m

hinreichender Grund

wystarczający powód

zwingende Gründe

przekonujące powody

ohne Grund

bez powodu

auf Grund von

z powodu [czegoś]

aus gutem Grund

z ważnego powodu

aus dem einfachen Grunde, dass ...

z tej prostej przyczyny, że...

es besteht kein Grund zur Klage

nie ma powodu do skargi

das ist doch kein Grund

przecież to nie jest żaden powód

ich habe dafür meine Gründe

mam na to swoje powody

aus gesundheitlichen Gründen

z przyczyn zdrowotnych

aus guten Gründen

z sensownych przyczyn

aus unerfindlichen Gründen

z niezrozumiałych powodów

OpenDict entry

Grund N

befestigter Grund (Erdboden) m

utwardzony grunt m