in the PONS Dictionary
I. erle̱digen* [ɛɐ̯ˈleːdɪgən] VB trans
1. erledigen (ausführen):
- erledigen Aufgabe, Auftrag
- wykonywać [perf wykonać]
- erledigen Geschäft, Angelegenheit
- załatwiać [perf załatwić]
- ordnungsgemäß erledigen
-
2. erledigen fig sl:
- erledigen (erschöpfen, umbringen) (Arbeit, Person)
-
OpenDict entry
erledigen VB
| ich | erledige | |
|---|---|---|
| du | erledigst | |
| er/sie/es | erledigt | |
| wir | erledigen | |
| ihr | erledigt | |
| sie | erledigen |
| ich | erledigte | |
|---|---|---|
| du | erledigtest | |
| er/sie/es | erledigte | |
| wir | erledigten | |
| ihr | erledigtet | |
| sie | erledigten |
| ich | habe | erledigt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | erledigt | |
| er/sie/es | hat | erledigt | |
| wir | haben | erledigt | |
| ihr | habt | erledigt | |
| sie | haben | erledigt |
| ich | hatte | erledigt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | erledigt | |
| er/sie/es | hatte | erledigt | |
| wir | hatten | erledigt | |
| ihr | hattet | erledigt | |
| sie | hatten | erledigt |