in the PONS Dictionary
hịn|seinOLD VB intr irr +sein inf
hinsein → hin
See also
I. hịn [hɪn] ADJ
1. hin inf (kaputt):
3. hin inf (verloren):
II. hịn [hɪn] ADV
1. hin (räumlich (in Richtung auf)):
2. hin (den Hinweg betreffend):
3. hin (zeitlich):
4. hin (hinsichtlich):
- etw auf Spuren acc hin untersuchen
-
Phrases:
No example sentences available
Try using a different entry.