in the PONS Dictionary
Krieg <-(e)s, -e> [kri:k] N m
I. kriegen [ˈkri:gən] VB trans inf
1. kriegen (bekommen):
II. kriegen [ˈkri:gən] VB refl sich kriegen inf
1. kriegen (heiraten):
U-Boot-Krieg <-(e)s> N m
| ich | kriege |
|---|---|
| du | kriegst |
| er/sie/es | kriegt |
| wir | kriegen |
| ihr | kriegt |
| sie | kriegen |
| ich | kriegte |
|---|---|
| du | kriegtest |
| er/sie/es | kriegte |
| wir | kriegten |
| ihr | kriegtet |
| sie | kriegten |
| ich | habe | gekriegt |
|---|---|---|
| du | hast | gekriegt |
| er/sie/es | hat | gekriegt |
| wir | haben | gekriegt |
| ihr | habt | gekriegt |
| sie | haben | gekriegt |
| ich | hatte | gekriegt |
|---|---|---|
| du | hattest | gekriegt |
| er/sie/es | hatte | gekriegt |
| wir | hatten | gekriegt |
| ihr | hattet | gekriegt |
| sie | hatten | gekriegt |
PONS OpenDict
Would you like to add a word, a phrase or a translation?
We'd love you to send us a new entry for PONS OpenDict. The submitted suggestions are reviewed by the PONS editorial team and incorporated into the results accordingly.