in the PONS Dictionary
Krieg <-(e)s, -e> [kri:k] N m
I. kriegen [ˈkri:gən] VB trans inf
1. kriegen (bekommen):
II. kriegen [ˈkri:gən] VB refl sich kriegen inf
1. kriegen (heiraten):
U-Boot-Krieg <-(e)s> N m
| ich | kriege | |
|---|---|---|
| du | kriegst | |
| er/sie/es | kriegt | |
| wir | kriegen | |
| ihr | kriegt | |
| sie | kriegen |
| ich | kriegte | |
|---|---|---|
| du | kriegtest | |
| er/sie/es | kriegte | |
| wir | kriegten | |
| ihr | kriegtet | |
| sie | kriegten |
| ich | habe | gekriegt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekriegt | |
| er/sie/es | hat | gekriegt | |
| wir | haben | gekriegt | |
| ihr | habt | gekriegt | |
| sie | haben | gekriegt |
| ich | hatte | gekriegt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekriegt | |
| er/sie/es | hatte | gekriegt | |
| wir | hatten | gekriegt | |
| ihr | hattet | gekriegt | |
| sie | hatten | gekriegt |