in the PONS Dictionary
Spalt <-(e)s, -e> [ʃpalt] N m (schmale Öffnung)
- Spalt
- щель f
I. spalten [ˈʃpaltən] VB trans
II. spalten [ˈʃpaltən] VB refl
1. spalten (sich teilen, trennen):
2. spalten CHEM, PHYS:
| ich | spalte | |
|---|---|---|
| du | spaltest | |
| er/sie/es | spaltet | |
| wir | spalten | |
| ihr | spaltet | |
| sie | spalten |
| ich | spaltete | |
|---|---|---|
| du | spaltetest | |
| er/sie/es | spaltete | |
| wir | spalteten | |
| ihr | spaltetet | |
| sie | spalteten |
| ich | habe | gespalten | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gespalten | |
| er/sie/es | hat | gespalten | |
| wir | haben | gespalten | |
| ihr | habt | gespalten | |
| sie | haben | gespalten |
| ich | hatte | gespalten | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gespalten | |
| er/sie/es | hatte | gespalten | |
| wir | hatten | gespalten | |
| ihr | hattet | gespalten | |
| sie | hatten | gespalten |