in the PONS Dictionary
können1 <kann, konnte, können> [ˈkœnən] VB trans Modalverb
1. können:
I. können2 <kann, konnte, gekonnt> [ˈkœnən] VB trans (beherrschen)
II. können2 <kann, konnte, gekonnt> [ˈkœnən] VB intr
- da kannst du bedenkenlos hingehen
-
| ich | kann | |
|---|---|---|
| du | kannst | |
| er/sie/es | kann | |
| wir | können | |
| ihr | könnt | |
| sie | können |
| ich | konnte | |
|---|---|---|
| du | konntest | |
| er/sie/es | konnte | |
| wir | konnten | |
| ihr | konntet | |
| sie | konnten |
| ich | habe | gekonnt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekonnt | |
| er/sie/es | hat | gekonnt | |
| wir | haben | gekonnt | |
| ihr | habt | gekonnt | |
| sie | haben | gekonnt |
| ich | hatte | gekonnt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekonnt | |
| er/sie/es | hatte | gekonnt | |
| wir | hatten | gekonnt | |
| ihr | hattet | gekonnt | |
| sie | hatten | gekonnt |