in the PONS Dictionary
I. bug·ger [ˈbʌgəʳ, Am -ɚ] N
1. bugger Brit, Aus vulg (contemptible person):
3. bugger Brit, Aus vulg (annoying thing):
4. bugger pej vulg (practising anal intercourse):
II. bug·ger [ˈbʌgəʳ, Am -ɚ] INTERJ esp Brit, Aus vulg
I. bugger about, bugger around VB intr Brit, Aus sl
II. bugger about, bugger around VB trans Brit, Aus sl
-
- jdn verarschen coarse
OpenDict entry
OpenDict entry
bugger N
| I | bugger | |
|---|---|---|
| you | bugger | |
| he/she/it | buggers | |
| we | bugger | |
| you | bugger | |
| they | bugger |
| I | buggered | |
|---|---|---|
| you | buggered | |
| he/she/it | buggered | |
| we | buggered | |
| you | buggered | |
| they | buggered |
| I | have | buggered | |
|---|---|---|---|
| you | have | buggered | |
| he/she/it | has | buggered | |
| we | have | buggered | |
| you | have | buggered | |
| they | have | buggered |
| I | had | buggered | |
|---|---|---|---|
| you | had | buggered | |
| he/she/it | had | buggered | |
| we | had | buggered | |
| you | had | buggered | |
| they | had | buggered |