in the PONS Dictionary
I. convenir1 [kɔ͂vniʀ] VB intr
II. convenir1 [kɔ͂vniʀ] VB intr impers
I. convenir2 [kɔ͂vniʀ] VB intr
II. convenir2 [kɔ͂vniʀ] VB trans impers
III. convenir2 [kɔ͂vniʀ] VB trans
| je | conviens | |
|---|---|---|
| tu | conviens | |
| il/elle/on | convient | |
| nous | convenons | |
| vous | convenez | |
| ils/elles | conviennent |
| je | convenais | |
|---|---|---|
| tu | convenais | |
| il/elle/on | convenait | |
| nous | convenions | |
| vous | conveniez | |
| ils/elles | convenaient |
| je | convins | |
|---|---|---|
| tu | convins | |
| il/elle/on | convint | |
| nous | convînmes | |
| vous | convîntes | |
| ils/elles | convinrent |
| je | conviendrai | |
|---|---|---|
| tu | conviendras | |
| il/elle/on | conviendra | |
| nous | conviendrons | |
| vous | conviendrez | |
| ils/elles | conviendront |