in the PONS Dictionary
I. convenir1 [kɔ͂vniʀ] VB intr
II. convenir1 [kɔ͂vniʀ] VB intr impers
I. convenir2 [kɔ͂vniʀ] VB intr
II. convenir2 [kɔ͂vniʀ] VB trans impers
III. convenir2 [kɔ͂vniʀ] VB trans
OpenDict entry
convier VB
| je | convie | |
|---|---|---|
| tu | convies | |
| il/elle/on | convie | |
| nous | convions | |
| vous | conviez | |
| ils/elles | convient |
| je | conviais | |
|---|---|---|
| tu | conviais | |
| il/elle/on | conviait | |
| nous | conviions | |
| vous | conviiez | |
| ils/elles | conviaient |
| je | conviai | |
|---|---|---|
| tu | convias | |
| il/elle/on | convia | |
| nous | conviâmes | |
| vous | conviâtes | |
| ils/elles | convièrent |
| je | convierai | |
|---|---|---|
| tu | convieras | |
| il/elle/on | conviera | |
| nous | convierons | |
| vous | convierez | |
| ils/elles | convieront |