in the PONS Dictionary
alle̱i̱nstehendOLD ADJ
alleinstehend → allein
I. alle̱i̱n [aˈlaɪn] ADJ
1. allein (ohne andere):
II. alle̱i̱n [aˈlaɪn] ADV
1. allein (ohne andere):
2. allein (selbstständig, ohne Hilfe):
3. allein:
4. allein form (nur):
No example sentences available
Try using a different entry.