in the PONS Dictionary
I. se̱geln [ˈzeːgəln] VB intr +sein
1. segeln Schiff:
2. segeln SPORTS (den Segelsport betreiben):
- segeln
-
4. segeln inf (schwebend laufen):
5. segeln inf (fallen):
II. se̱geln [ˈzeːgəln] VB trans
1. segeln +haben o sein (segelnd bewältigen):
2. segeln +haben o sein (segelnd zurücklegen):
Se̱geln <‑s, no pl > N nt
| ich | segle / segele | |
|---|---|---|
| du | segelst | |
| er/sie/es | segelt | |
| wir | segeln | |
| ihr | segelt | |
| sie | segeln |
| ich | segelte | |
|---|---|---|
| du | segeltest | |
| er/sie/es | segelte | |
| wir | segelten | |
| ihr | segeltet | |
| sie | segelten |
| ich | bin | gesegelt | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gesegelt | |
| er/sie/es | ist | gesegelt | |
| wir | sind | gesegelt | |
| ihr | seid | gesegelt | |
| sie | sind | gesegelt |
| ich | war | gesegelt | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gesegelt | |
| er/sie/es | war | gesegelt | |
| wir | waren | gesegelt | |
| ihr | wart | gesegelt | |
| sie | waren | gesegelt |