in the PONS Dictionary
I. ọpfern [ˈɔpfɐn] VB intr, trans
Ọpfer <‑s, ‑> [ˈɔpfɐ] N nt
1. Opfer a. REL (Opfergabe):
2. Opfer (Menschenleben):
| ich | opfere | |
|---|---|---|
| du | opferst | |
| er/sie/es | opfert | |
| wir | opfern | |
| ihr | opfert | |
| sie | opfern |
| ich | opferte | |
|---|---|---|
| du | opfertest | |
| er/sie/es | opferte | |
| wir | opferten | |
| ihr | opfertet | |
| sie | opferten |
| ich | habe | geopfert | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geopfert | |
| er/sie/es | hat | geopfert | |
| wir | haben | geopfert | |
| ihr | habt | geopfert | |
| sie | haben | geopfert |
| ich | hatte | geopfert | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geopfert | |
| er/sie/es | hatte | geopfert | |
| wir | hatten | geopfert | |
| ihr | hattet | geopfert | |
| sie | hatten | geopfert |