in the PONS Dictionary
Sinn2 <-(e)s, kein Pl> N m
1. Sinn (Verständnis):
2. Sinn (Zweck):
3. Sinn (Bedeutung):
4. Sinn form (das Denken):
sinnen <sinnt, sann, gesonnen> [ˈzɪnən] VB intr form
1. sinnen (nachdenken):
2. sinnen (trachten):
| ich | sinne | |
|---|---|---|
| du | sinnst | |
| er/sie/es | sinnt | |
| wir | sinnen | |
| ihr | sinnt | |
| sie | sinnen |
| ich | sann | |
|---|---|---|
| du | sannst | |
| er/sie/es | sann | |
| wir | sannen | |
| ihr | sannt | |
| sie | sannen |
| ich | habe | gesonnen | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gesonnen | |
| er/sie/es | hat | gesonnen | |
| wir | haben | gesonnen | |
| ihr | habt | gesonnen | |
| sie | haben | gesonnen |
| ich | hatte | gesonnen | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gesonnen | |
| er/sie/es | hatte | gesonnen | |
| wir | hatten | gesonnen | |
| ihr | hattet | gesonnen | |
| sie | hatten | gesonnen |