in the PONS Dictionary
Fall <-(e)s, Fäl·le> N m
2. Fall (Ereignis):
- Fall
-
4. Fall LAW:
- Fall
-
Phrases:
fallen <fällt, fiel, gefallen> VB intr +sein
1. fallen:
| ich | falle | |
|---|---|---|
| du | fällst | |
| er/sie/es | fällt | |
| wir | fallen | |
| ihr | fallt | |
| sie | fallen |
| ich | fiel | |
|---|---|---|
| du | fielst | |
| er/sie/es | fiel | |
| wir | fielen | |
| ihr | fielt | |
| sie | fielen |
| ich | bin | gefallen | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gefallen | |
| er/sie/es | ist | gefallen | |
| wir | sind | gefallen | |
| ihr | seid | gefallen | |
| sie | sind | gefallen |
| ich | war | gefallen | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gefallen | |
| er/sie/es | war | gefallen | |
| wir | waren | gefallen | |
| ihr | wart | gefallen | |
| sie | waren | gefallen |