in the PONS Dictionary
Fall <-(e)s, Fälle> [fal, pl: ˈfɛlə] SUBST m
1. Fall (das Fallen):
2. Fall (das Hinfallen):
- Fall
- πέσιμο nt
3. Fall (Umstand, Sachverhalt):
4. Fall (Eventualität):
- Fall
- ενδεχόμενο nt
5. Fall LAW:
6. Fall MED:
- Fall
- περιστατικό nt
- Fall
- κρούσμα nt
fallen <fällt, fiel, gefallen> [ˈfalən] VERB intr +sein
| ich | falle | |
|---|---|---|
| du | fällst | |
| er/sie/es | fällt | |
| wir | fallen | |
| ihr | fallt | |
| sie | fallen |
| ich | fiel | |
|---|---|---|
| du | fielst | |
| er/sie/es | fiel | |
| wir | fielen | |
| ihr | fielt | |
| sie | fielen |
| ich | bin | gefallen | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gefallen | |
| er/sie/es | ist | gefallen | |
| wir | sind | gefallen | |
| ihr | seid | gefallen | |
| sie | sind | gefallen |
| ich | war | gefallen | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gefallen | |
| er/sie/es | war | gefallen | |
| wir | waren | gefallen | |
| ihr | wart | gefallen | |
| sie | waren | gefallen |