in the PONS Dictionary
chef [ʃɛf] N mf, cheffe f CH
1. chef (responsable):
- chef
- Chef(in) m (f)
- chef d'un service
-
- chef d'une tribu
-
- chef d'atelier
-
-
- Klinikleiter(in)
- chef d'expédition
-
- chef d'équipe
- Vorarbeiter(in)
-
- Personalchef(in)
- chef de production
-
-
- Projektmanager(in)
- chef de service [ou de département]
- Bereichsleiter(in)
- chef de succursale
-
2. chef (supérieur):
4. chef inf (personne remarquable):
5. chef MIL:
6. chef (cuisinier):
- chef
-
7. chef old (tête):
- chef
-
II. chef [ʃɛf] N mf, cheffe f CH
- chef d'accusation
-
- chef d'entreprise
-
- chef d'entreprise
-
- chef d'État
-
- chef d'État
-
- chef de file de l'opposition
-
- chef d'orchestre
-
OpenDict entry
chef N
brigadier-chef <brigadiers-chefs> [bʀigadjeʃɛf] N m
- brigadier-chef
-
caporal-chef <caporaux-chefs> [kapɔʀalʃɛf] N m
- caporal-chef
-
chef-d'œuvre <chefs-d'œuvre> [ʃɛdœvʀ] N m
- chef-d'œuvre
- Meisterwerk nt
chef-lieu <chefs-lieux> [ʃɛfljø] N m
- chef-lieu
-
couvre-chef <couvre-chefs> [kuvʀəʃɛf] N m
- couvre-chef
-
sergent-chef <sergents-chefs> [sɛʀʒɑ͂ʃɛf] N m
- sergent-chef
-
sous-chef <sous-chefs> [suʃɛf] N mf
- sous-chef
-