HALS - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

Hạls <‑es, Hälse> [hals, pl: ˈhɛlzə] N m

1. Hals:

Hals (Körperteil)

szyja f

Hals (Genick)

kark m

sich dat den Hals brechen

skręcić sobie kark

den Hals recken, um etw sehen zu können

wyciągać [perf wyciągnąć] szyję, żeby móc coś zobaczyć

jdm um den Hals fallen

rzucać [perf rzucić] się komuś na szyję

das Wasser steht ihm bis zum Hals inf

woda f sięga mu do szyi

Hals über Kopf inf

na łeb, na szyję inf

sich dat nach jdm den Hals verrenken inf

wypatrywać kogoś

jdm den Hals umdrehen inf

zrujnować kogoś

wer hat uns die Polizei auf den Hals gehetzt? inf

kto nasłał na nas policję?

jdn am Hals haben inf

mieć kogoś na karku

er hat viel am Hals inf

on ma dużo na głowie

jdm mit etw vom Hals bleiben inf

oszczędzać [perf oszczędzić] komuś czegoś

bleib mir mit deinen Problemen vom Hals inf

oszczędź mi swoich problemów

das hängt mir zum Hals heraus inf

mam tego powyżej uszu inf

sich jdn vom Hals schaffen inf

pozbyć się kogoś

sich jdm an den Hals werfen pej inf

narzucać się komuś

2. Hals (Rachen):

Hals

gardło nt

aus vollem Hals

na całe gardło

das Wort blieb ihm im Hals[e] stecken

słowo nt uwięzło mu w gardle

etw in den falschen Hals bekommen inf

źle [lub opacznie] coś zrozumieć

sie kann den Hals nicht voll kriegen inf

[ona] nie zna miary [lub nie ma umiaru]

3. Hals (einer Flasche, einer Gitarre, der Gebärmutter):

Hals

szyjka f

OpenDict entry

Hals N

einen [dicken] Hals kriegen/bekommen/haben m inf idiom

rozzłościć się

einen [dicken] Hals kriegen/bekommen/haben m inf idiom

wkurzać się inf

Hạls-Na̱sen-O̱hren-Arzt (-Ärztin) <‑es, ‑Ärzte; ‑, ‑nen> [---​ˈ---] N m (f)

Hals-Nasen-Ohren-Arzt (-Ärztin)

laryngolog m

sie ist Hals-Nasen-Ohren-Ärztin

ona jest laryngologiem

Hạls- und Be̱i̱nbruch

Hals- und Beinbruch für deinen Wettkampf!

powodzenia [lub złamania karku hum ] na zawodach!