BRECHEN - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

I. brẹchen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB trans irr

1. brechen a. fig (in Stücke teilen):

brechen Knochen, Herz

łamać [perf z‑]

brechen Brot

przełamywać [perf przełamać]

brechen Hals

skręcić a. fig inf

sich dat einen Arm/ein Bein brechen

złamać sobie rękę/nogę

das Eis brechen

przełamać lody

das wird ihm das Genick brechen inf

to go pogrąży

2. brechen (herausbrechen):

die Steine aus der Mauer brechen

wyłamywać [perf wyłamać] cegły z muru

3. brechen (abbauen):

Marmor brechen

wydobywać marmur

4. brechen (nicht einhalten):

brechen Vertrag, Schwur, Wort, Versprechen

nie dotrzymywać [perf dotrzymać]

brechen Recht

łamać [perf z‑]

brechen Freundschaft

niszczyć [perf z‑]

brechen Schweigen

przerywać [perf przerwać]

den Waffenstillstand brechen

przerwać zawieszenie broni

die Ehe brechen

złamać obietnicę małżeńską

5. brechen (übertreffen):

brechen Rekord

pobić

6. brechen (niederkämpfen):

brechen Bahn

torować [perf u‑]

brechen Widerstand

tłumić [perf s‑]

brechen Willen

przełamać

brechen Person

złamać

7. brechen form (pflücken):

brechen Blume

zrywać [perf zerwać]

8. brechen (abprallen lassen):

brechen Licht, Strahlen

załamywać [perf załamać]

brechen Meereswellen

odbijać [perf odbić]

II. brẹchen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB intr irr

1. brechen +sein a. fig:

brechen (in Stücke zerfallen) (Achse, Ast)

łamać [perf z‑] się

auseinander brechen (Möbelstück)

łamać [perf po‑] się

auseinander brechen (Familie, Koalition)

rozpaść się a. fig

mir bricht das Herz fig

serce nt mi się kraje

auf Biegen und Brechen inf

za wszelką cenę

auf Biegen und Brechen inf

koniecznie

2. brechen +sein:

brechen (brüchig sein) (Leder)

kruszeć [perf s‑]

brechen (Teppich)

wycierać [perf wytrzeć] się

3. brechen +sein (hindurchbrechen):

durch die Wolken brechen (Sonne)

prześwitywać zza chmur

durch die Wolken brechen (Sonne)

przedzierać się przez chmury

4. brechen +haben (den Kontakt beenden):

mit jdm/etw brechen

zerwać z kimś/czymś inf

5. brechen +haben inf (sich erbrechen):

brechen

wymiotować [perf z‑]

er musste brechen

musiał zwymiotować

III. brẹchen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB refl irr

sich [an etw] brechen (Meereswellen)

rozbijać [perf rozbić] się [o coś]

sich [an etw] brechen (Licht)

załamywać [perf załamać] się

sich [an etw] brechen (Schall)

odbijać [perf odbić] się

I. gebrọchen [gə​ˈbrɔxən] VB trans, intr, refl irr

gebrochen pp von brechen

II. gebrọchen [gə​ˈbrɔxən] VB impers irr

gebrochen pp von gebrechen

III. gebrọchen [gə​ˈbrɔxən] ADJ

1. gebrochen (tief deprimiert, gedämpft):

gebrochen Person, Herz, Farbe

złamany fig

2. gebrochen (schwach):

gebrochen Stimme

łamiący się

gebrochen Stimme

złamany

3. gebrochen (fehlerhaft):

in gebrochenem Deutsch

łamaną niemczyzną

III. gebrọchen [gə​ˈbrɔxən] ADV

gebrochen Polnisch/Deutsch sprechen

mówić słabo po polsku/niemiecku

OpenDict entry

brechen VB

brechen

(o dzikach) ryć ziemię w poszukiwaniu żeru

Präsens

ich	breche
du	brichst
er/sie/es	bricht
wir	brechen
ihr	brecht
sie	brechen

Präteritum

ich	brach
du	brachst
er/sie/es	brach
wir	brachen
ihr	bracht
sie	brachen

Perfekt

ich	habe	gebrochen
du	hast	gebrochen
er/sie/es	hat	gebrochen
wir	haben	gebrochen
ihr	habt	gebrochen
sie	haben	gebrochen

Plusquamperfekt

ich	hatte	gebrochen
du	hattest	gebrochen
er/sie/es	hatte	gebrochen
wir	hatten	gebrochen
ihr	hattet	gebrochen
sie	hatten	gebrochen