in the PONS Dictionary
Wo̱hlwollen <‑s, no pl > N nt (Geneigtheit)
wo̱hl|wollenOLD VB intr irr
wohlwollen → wollen
I. wọllen2 <will, wollte, gewollt> [ˈvɔlən] VB intr
1. wollen (den Willen haben):
2. wollen inf (gehen, reisen wollen):
3. wollen inf (funktionieren):
4. wollen (wünschen):
II. wọllen2 <will, wollte, gewollt> [ˈvɔlən] VB trans
1. wollen (haben wollen):
2. wollen (durchsetzen wollen):
3. wollen (beabsichtigen):
wọllen1 <will, wollte, wollen> [ˈvɔlən] VB trans +modal
1. wollen (beabsichtigen):
2. wollen (behaupten):
3. wollen (auffordern):
| ich | will | wohl | |
|---|---|---|---|
| du | willst | wohl | |
| er/sie/es | will | wohl | |
| wir | wollen | wohl | |
| ihr | wollt | wohl | |
| sie | wollen | wohl |
| ich | wollte | wohl | |
|---|---|---|---|
| du | wolltest | wohl | |
| er/sie/es | wollte | wohl | |
| wir | wollten | wohl | |
| ihr | wolltet | wohl | |
| sie | wollten | wohl |
| ich | habe | wohlgewollt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | wohlgewollt | |
| er/sie/es | hat | wohlgewollt | |
| wir | haben | wohlgewollt | |
| ihr | habt | wohlgewollt | |
| sie | haben | wohlgewollt |
| ich | hatte | wohlgewollt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | wohlgewollt | |
| er/sie/es | hatte | wohlgewollt | |
| wir | hatten | wohlgewollt | |
| ihr | hattet | wohlgewollt | |
| sie | hatten | wohlgewollt |