ZERFALL - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

Zerfạll¹ <‑[e]s, no pl > N m

1. Zerfall (das Zerfallen: eines Reichs):

Zerfall

rozpad m

2. Zerfall (Niedergang: vom Land, von der Kultur):

Zerfall

upadek m

moralischer Zerfall

upadek moralny

3. Zerfall:

Zerfall (Sturz: von Gebäuden)

zawalenie nt się

Zerfall (vom Holz)

zwalenie nt się

Zerfall (vom Körper)

rozkład m

Zerfạll² <‑[e]s, Zerfälle> N m

Zerfall PHYS, CHEM

rozpad m

radioaktiver Zerfall

rozpad radioaktywny

die Zerfälle radioaktiver Teilchen

rozpad radioaktywnych [lub promieniotwórczych] cząstek

zerfạllen* VB intr irr +sein

1. zerfallen:

zerfallen (auseinander fallen) (Gebäude)

zawalić się

zerfallen (Körper)

rozkładać [perf rozłożyć] się

zerfallen (Materie)

rozpadać [perf rozpaść] się

zerfallene Gebäude

zawalone budynki mpl

zu Staub zerfallen

rozpaść się w pył

2. zerfallen:

zerfallen (untergehen) (Reich, Kultur)

upadać [perf upaść]

3. zerfallen PHYS:

zerfallen

rozpadać [perf rozpaść] się

4. zerfallen (sich gliedern):

in etw acc zerfallen

dzielić się na coś

5. zerfallen (sich zerstreiten):

mit jdm zerfallen sein

być [lub żyć] z kimś w niezgodzie

er war mit sich und der Welt zerfallen

był niezadowolony z siebie i ze świata

Präsens

ich	zerfalle
du	zerfällst
er/sie/es	zerfällt
wir	zerfallen
ihr	zerfallt
sie	zerfallen

Präteritum

ich	zerfiel
du	zerfielst
er/sie/es	zerfiel
wir	zerfielen
ihr	zerfielt
sie	zerfielen

Perfekt

ich	bin	zerfallen
du	bist	zerfallen
er/sie/es	ist	zerfallen
wir	sind	zerfallen
ihr	seid	zerfallen
sie	sind	zerfallen

Plusquamperfekt

ich	war	zerfallen
du	warst	zerfallen
er/sie/es	war	zerfallen
wir	waren	zerfallen
ihr	wart	zerfallen
sie	waren	zerfallen