in the PONS Dictionary
klar [kla:ɐ] ADJ
1. klar (durchsichtig):
- klar
-
2. klar (wolkenlos, offensichtlich):
auf|klaren VB intr
auf|klären VB trans
1. aufklären (aufdecken):
2. aufklären (Person):
| es | klart | auf |
|---|
| es | klarte | auf |
|---|
| es | hat | aufgeklart |
|---|
| es | hatte | aufgeklart |
|---|