KLAR - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

I. kla̱r [klaːɐ̯] ADJ

1. klar (durchsichtig, ungetrübt):

klar Wasser, Himmel

przejrzysty

klare Sicht haben

mieć dobrą widoczność

in einer klaren Nacht

w jasną noc

ein klarer Schnaps

wódka f czysta

ein klarer Schnaps

czysta f inf

2. klar (deutlich, eindeutig):

klar Stimme, Aussprache

wyraźny

klar Benachteiligung, Ergebnis

ewidentny

klar Vorsprung

wyraźny

ein klarer Sieg

ewidentne zwycięstwo nt

ein klarer Vorteil/Nachteil

ewidentna zaleta f /wada f

ein klarer Fall von ...

ewidentny przypadek m ...

klare Umrisse

wyraźne zarysy mpl

klare Konturen

wyraźne kontury mpl

3. klar (verständlich):

eine klare Frage

jasne pytanie nt

eine klare Antwort

jasna odpowiedź f

alles klar?/!

wszystko jasne?/!

na klar!

no jasne! inf

das ist doch klar!

to przecież jasne!

aber klar doch!

ależ jasne!

das ist klar wie Kloßbrühe hum inf

[to jest] jasne jak słońce nt inf

4. klar (bewusst):

jdm ist etw klar

ktoś zdaje sobie sprawę z czegoś

jdm wird etw klar

ktoś uświadamia sobie coś

jdm wird etw klar

coś staje się dla kogoś jasne

sich über seine Gefühle/Fehler klar werden

uświadamiać [perf uświadomić] sobie swoje uczucia/błędy

sich darüber klar werden, dass ...

uświadomić sobie, że...

du musst dir darüber klar werden, ob/dass ...

musisz sobie uświadomić, czy/że...

langsam wird mir klar, wie ...

powoli uświadamiam sobie, jak...

mir ist nicht klar, wie ...

nie mogę zrozumieć, jak...

jetzt wird [o. ist] mir alles klar!

teraz rozumiem [lub wszystko jasne] !

sich dat über etw im Klaren sein

zdawać [perf zdać] sobie jasno sprawę z czegoś

5. klar (vernünftig):

klar

rozsądnie

keinen klaren Gedanken fassen können

nie móc trzeźwo myśleć

einen klaren Kopf behalten

nie tracić [perf s‑] głowy

6. klar (bereit):

klar

gotów

klar zur Landung

gotów do lądowania

II. kla̱r [klaːɐ̯] ADV

1. klar (deutlich):

klar erkennen, hervortreten

wyraźnie

[in etw dat] klar sehen inf

zrozumieć [lub przejrzeć] coś

klar denkend

trzeźwo myślący

wir waren klar im Nachteil

byliśmy w wyraźnie niekorzystnej sytuacji

es war klar erkennbar, dass er log

było jasne, że [on] kłamał

etw klar und deutlich sagen

mówić [perf powiedzieć] coś jasno i wyraźnie

klar Schiff machen inf

robić [perf z‑] porządek

klar Schiff machen inf

porządkować [perf u‑]

2. klar inf (bewusst):

jdm etw klar machen

tłumaczyć [perf wy‑ ][lub uświadomić] komuś coś

jdm klar machen, dass/wie ...

tłumaczyć [perf wy‑] komuś, że/jak...

sich dat etw klar machen

uświadamiać [perf uświadomić] sobie coś

sich dat klar machen, dass/wo ...

uświadomić sobie, że/gdzie...

I. a̱u̱f|klaren [ˈaʊfklaːrən] VB intr

aufklaren (Himmel)

rozjaśniać [perf rozjaśnić] się

aufklaren (Wetter)

poprawiać [perf poprawić] się

II. a̱u̱f|klaren [ˈaʊfklaːrən] VB impers

es klart auf

wypogadza [lub rozpogadza] się

I. a̱u̱f|klären VB trans

1. aufklären (aufdecken):

ein Rätsel aufklären

rozwiązywać [perf rozwiązać] zagadkę

Verbrechen aufklären

wyjaśnić przestępstwo

2. aufklären (erklären):

aufklären Missverständnis, Irrtum

wyjaśniać [perf wyjaśnić]

3. aufklären (informieren):

jdn [über etw acc] aufklären

informować [perf po‑] kogoś [o czymś]

4. aufklären (über Sexuelles unterrichten):

jdn aufklären

uświadamiać [perf uświadomić] kogoś

aufgeklärt sein

być uświadomionym

5. aufklären MIL:

aufklären Lage

dokonywać [perf dokonać] zwiadu

II. a̱u̱f|klären VB refl

1. aufklären:

aufklären (sich aufhellen) (Himmel)

przejaśniać [perf przejaśnić] się

es hat sich aufgeklärt

przejaśniło się

es klärt sich auf zum Wolkenbruch hum inf

[zaczyna się] oberwanie nt chmury inf

2. aufklären:

aufklären (sich auflösen) (Rätsel, Missverständnis, Fall)

wyjaśniać [perf wyjaśnić] się

Präsens

es	klart	auf

Präteritum

es	klarte	auf

Perfekt

es	hat	aufgeklart

Plusquamperfekt

es	hatte	aufgeklart