in the PONS Dictionary
I. brać1 <bierze; perf wziąć> [bratɕ] VB trans
1. brać (chwytać):
- brać
-
- brać
-
2. brać (otrzymywać):
3. brać (podejmować się):
4. brać (zabierać):
5. brać (ogarniać):
6. brać (czerpać):
7. brać inf (powoływać, czynić):
8. brać (pokonywać):
9. brać (zażywać):
10. brać (traktować):
III. brać1 <bierze; perf wziąć> [bratɕ] VB refl
3. brać (zabierać się):
brać2 <gen braci, no pl > [bratɕ] N f
1. brać (bractwo):
- brać
- Genossen mpl
- brać zakonna
- Ordensbrüder mpl
2. brać (w zawodzie, pracy):
- brać
- Kollegen mpl