in the PONS Dictionary
I. manger [mɑ͂ʒe] VB trans
II. manger [mɑ͂ʒe] VB intr
III. manger [mɑ͂ʒe] VB refl
garde-manger <garde-mangers> [gaʀd(ə)mɑ͂ʒe] N m
| je | mange | |
|---|---|---|
| tu | manges | |
| il/elle/on | mange | |
| nous | mangeons | |
| vous | mangez | |
| ils/elles | mangent |
| je | mangeais | |
|---|---|---|
| tu | mangeais | |
| il/elle/on | mangeait | |
| nous | mangions | |
| vous | mangiez | |
| ils/elles | mangeaient |
| je | mangeai | |
|---|---|---|
| tu | mangeas | |
| il/elle/on | mangea | |
| nous | mangeâmes | |
| vous | mangeâtes | |
| ils/elles | mangèrent |
| je | mangerai | |
|---|---|---|
| tu | mangeras | |
| il/elle/on | mangera | |
| nous | mangerons | |
| vous | mangerez | |
| ils/elles | mangeront |