in the PONS Dictionary
fạllen|lassenOLD VB trans irr
fallenlassen → fallen
fạllen <fällt, fiel, gefallen> [ˈfalən] VB intr +sein
1. fallen (hinabfallen):
4. fallen:
5. fallen (in einen Zustand geraten):
6. fallen MIL:
7. fallen (treffen):
8. fallen (sich plötzlich bewegen):
9. fallen LAW (zufallen):
10. fallen:
-
- zapadać [perf zapaść]
11. fallen:
12. fallen:
13. fallen (sein, sich erweisen):
14. fallen (erfasst werden):
| ich | lasse | fallen | |
|---|---|---|---|
| du | lässt | fallen | |
| er/sie/es | lässt | fallen | |
| wir | lassen | fallen | |
| ihr | lasst | fallen | |
| sie | lassen | fallen |
| ich | ließ | fallen | |
|---|---|---|---|
| du | ließt / form ließest | fallen | |
| er/sie/es | ließ | fallen | |
| wir | ließen | fallen | |
| ihr | ließt | fallen | |
| sie | ließen | fallen |
| ich | habe | fallengelassen | |
|---|---|---|---|
| du | hast | fallengelassen | |
| er/sie/es | hat | fallengelassen | |
| wir | haben | fallengelassen | |
| ihr | habt | fallengelassen | |
| sie | haben | fallengelassen |
| ich | hatte | fallengelassen | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | fallengelassen | |
| er/sie/es | hatte | fallengelassen | |
| wir | hatten | fallengelassen | |
| ihr | hattet | fallengelassen | |
| sie | hatten | fallengelassen |
No example sentences available
Try using a different entry.