GLAUBE - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

Gla̱u̱be <‑ns, no pl > [ˈglaʊbə] N m

1. Glaube REL:

Glaube

wiara f

der christliche Glaube

wiara chrześcijańska

evangelischen/jüdischen Glaubens sein

być wyznania ewangelickiego/mojżeszowego

vom Glauben abfallen

odstąpić od wiary

bleibt wachsam, und steht fest im Glauben !

uważajcie na siebie i trwajcie w wierze!

2. Glaube (Überzeugung):

Glaube

przekonanie nt

in dem Glauben sein, dass ...

być przekonanym, że...

jdn in dem Glaube [be]lassen, dass er Recht hat

pozostawić kogoś w przekonaniu, że ma rację

jdm/einer Sache Glauben schenken

dawać [perf dać] komuś/czemuś wiarę

jdm/einer Sache keinen Glauben schenken

nie dawać [perf dać] komuś/czemuś wiary

in gutem [o. im guten] Glauben [handeln]

[działać] w dobrej wierze

den Glauben an etw verlieren

stracić wiarę w coś

böser/guter Glaube LAW

zła/dobra wiara

öffentlicher Glaube des Grundbuchs LAW

rękojmia f wiary publicznej księgi wieczystej

I. gla̱u̱ben [ˈglaʊbən] VB trans

1. glauben (für wahr halten):

[jdm] etw glauben

wierzyć [perf u‑] [komuś] w coś

ich glaube [es] dir

wierzę ci

sie glaubte ihr kein Wort

nie wierzyła w ani jedno jej słowo

glauben, dass ...

wierzyć [perf u‑] , że...

das glaube ich nicht

nie wierzę w to

ich glaube nicht, dass das geht

nie wierzę, że [to] się uda

es ist nicht zu glauben

[to] nie do wiary

ob du es glaubst oder nicht, ich habe gewonnen

możesz wierzyć lub nie, [ale] wygrałem

das glaubst du doch selbst nicht!

sam chyba w to nie wierzysz!

jdn etw glauben machen

wmawiać [perf wmówić] komuś coś

sie machten uns glauben, es sei Nacht

wmawiali nam, że jest noc

2. glauben (meinen):

ich glaube, ja/nein

sądzę, że tak/nie

sie glaubte ihn in Schwierigkeiten

miała wrażenie, że on ma kłopoty

glaubst du so was von mir?

sądzisz, że byłbym do tego zdolny?

jdn in New York glauben

sądzić, że ktoś jest w Nowym Jorku

sich/jdn im Recht glauben

sądzić, że ma się/ktoś ma rację

II. gla̱u̱ben [ˈglaʊbən] VB intr

1. glauben (Glauben schenken):

jdm glauben

wierzyć [perf u‑] komuś

2. glauben a. REL (für wirklich halten):

an jdn/etw glauben

wierzyć [perf u‑] w kogoś/coś

ich glaube an Gott

wierzę w Boga

ich glaube an dich

wierzę w ciebie

jd muss dran glauben inf (jd ist gestorben)

ktoś kopnął w kalendarz inf

jd muss dran glauben (jd muss ran)

przyszła czyjaś kolej

Gla̱u̱ben <‑s, no pl > N m

Glauben → Glaube

Gla̱u̱be <‑ns, no pl > [ˈglaʊbə] N m

1. Glaube REL:

Glaube

wiara f

der christliche Glaube

wiara chrześcijańska

evangelischen/jüdischen Glaubens sein

być wyznania ewangelickiego/mojżeszowego

vom Glauben abfallen

odstąpić od wiary

bleibt wachsam, und steht fest im Glauben !

uważajcie na siebie i trwajcie w wierze!

2. Glaube (Überzeugung):

Glaube

przekonanie nt

in dem Glauben sein, dass ...

być przekonanym, że...

jdn in dem Glaube [be]lassen, dass er Recht hat

pozostawić kogoś w przekonaniu, że ma rację

jdm/einer Sache Glauben schenken

dawać [perf dać] komuś/czemuś wiarę

jdm/einer Sache keinen Glauben schenken

nie dawać [perf dać] komuś/czemuś wiary

in gutem [o. im guten] Glauben [handeln]

[działać] w dobrej wierze

den Glauben an etw verlieren

stracić wiarę w coś

böser/guter Glaube LAW

zła/dobra wiara

öffentlicher Glaube des Grundbuchs LAW

rękojmia f wiary publicznej księgi wieczystej

Präsens

ich	glaube
du	glaubst
er/sie/es	glaubt
wir	glauben
ihr	glaubt
sie	glauben

Präteritum

ich	glaubte
du	glaubtest
er/sie/es	glaubte
wir	glaubten
ihr	glaubtet
sie	glaubten

Perfekt

ich	habe	geglaubt
du	hast	geglaubt
er/sie/es	hat	geglaubt
wir	haben	geglaubt
ihr	habt	geglaubt
sie	haben	geglaubt

Plusquamperfekt

ich	hatte	geglaubt
du	hattest	geglaubt
er/sie/es	hatte	geglaubt
wir	hatten	geglaubt
ihr	hattet	geglaubt
sie	hatten	geglaubt