in the PONS Dictionary
tu̱t [tuːt] VB trans, intr, refl
tut 3. pers präs von tun
I. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans
1. tun (machen):
3. tun inf (legen, stellen):
4. tun (antun):
5. tun inf (ausreichen):
II. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr
1. tun (erledigen müssen):
2. tun inf (sich verhalten):
3. tun (wirken):
Phrases:
I. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans
1. tun (machen):
3. tun inf (legen, stellen):
4. tun (antun):
5. tun inf (ausreichen):
II. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr
1. tun (erledigen müssen):
2. tun inf (sich verhalten):
3. tun (wirken):
Phrases:
| ich | tute | |
|---|---|---|
| du | tutest | |
| er/sie/es | tutet | |
| wir | tuten | |
| ihr | tutet | |
| sie | tuten |
| ich | tutete | |
|---|---|---|
| du | tutetest | |
| er/sie/es | tutete | |
| wir | tuteten | |
| ihr | tutetet | |
| sie | tuteten |
| ich | habe | getutet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | getutet | |
| er/sie/es | hat | getutet | |
| wir | haben | getutet | |
| ihr | habt | getutet | |
| sie | haben | getutet |
| ich | hatte | getutet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | getutet | |
| er/sie/es | hatte | getutet | |
| wir | hatten | getutet | |
| ihr | hattet | getutet | |
| sie | hatten | getutet |