in the PONS Dictionary
tut [tuːt] VB
tut 3. präs von tun
I. tun <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr, trans
II. tun <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans inf (setzen, stellen, legen)
I. tun <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr, trans
II. tun <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans inf (setzen, stellen, legen)
- es tut hundsgemein weh
-