in the PONS Dictionary
aventure [avɑ͂tyʀ] N f
1. aventure:
2. aventure (liaison):
OpenDict entry
aventure N
I. aventurer [avɑ͂tyʀe] VB trans
| j' | aventure | |
|---|---|---|
| tu | aventures | |
| il/elle/on | aventure | |
| nous | aventurons | |
| vous | aventurez | |
| ils/elles | aventurent |
| j' | aventurais | |
|---|---|---|
| tu | aventurais | |
| il/elle/on | aventurait | |
| nous | aventurions | |
| vous | aventuriez | |
| ils/elles | aventuraient |
| j' | aventurai | |
|---|---|---|
| tu | aventuras | |
| il/elle/on | aventura | |
| nous | aventurâmes | |
| vous | aventurâtes | |
| ils/elles | aventurèrent |
| j' | aventurerai | |
|---|---|---|
| tu | aventureras | |
| il/elle/on | aventurera | |
| nous | aventurerons | |
| vous | aventurerez | |
| ils/elles | aventureront |