in the PONS Dictionary
I. ranger [ʀɑ͂ʒe] VB trans
2. ranger (mettre à sa place):
6. ranger old (mettre en rang):
- ranger (élèves, soldats)
-
III. ranger [ʀɑ͂ʒe] VB refl se ranger
2. ranger (s'écarter):
3. ranger (se mettre en rang):
5. ranger (avoir sa place):
range-chaussureNO <range-chaussures> [ʀɑ͂ʒʃosyʀ], range-chaussuresOT N m
- range-chaussure
-
range-couvertNO <range-couverts> [ʀɑ͂ʒkuvɛʀ], range-couvertsOT N m
- range-couvert
-
| je | range | |
|---|---|---|
| tu | ranges | |
| il/elle/on | range | |
| nous | rangeons | |
| vous | rangez | |
| ils/elles | rangent |
| je | rangeais | |
|---|---|---|
| tu | rangeais | |
| il/elle/on | rangeait | |
| nous | rangions | |
| vous | rangiez | |
| ils/elles | rangeaient |
| je | rangeai | |
|---|---|---|
| tu | rangeas | |
| il/elle/on | rangea | |
| nous | rangeâmes | |
| vous | rangeâtes | |
| ils/elles | rangèrent |
| je | rangerai | |
|---|---|---|
| tu | rangeras | |
| il/elle/on | rangera | |
| nous | rangerons | |
| vous | rangerez | |
| ils/elles | rangeront |