REDEN - Translation from German into Polish

in the PONS Dictionary

I. re̱den [ˈreːdən] VB intr

1. reden (sprechen):

reden

mówić

jdn zum Reden bringen

skłonić [lub zmusić] kogoś do mówienia

lass mich zu Ende reden!

daj mi się wypowiedzieć do końca! inf

nicht zu reden von ...

nie mówiąc [lub wspominając] już o...

sie redet mit den Händen inf

[ona] dużo gestykuluje w czasie mówienia

Reden ist Silber, Schweigen ist Gold prov

mowa f jest srebrem, a milczenie nt złotem prov

2. reden (sich unterhalten):

[über jdn/etw] reden

rozmawiać [perf po‑] [o kimś/czymś]

[über jdn/etw] wird viel geredet

wiele mówi się [na temat kogoś/czegoś]

miteinander reden

rozmawiać ze sobą

mit sich selbst dat reden

mówić do siebie

reden wir nicht mehr darüber!

nie mówmy więcej o tym!

ich muss mit dir reden

muszę z tobą porozmawiać

wie redest du denn mit mir?

jak ty się do mnie odzywasz?

so lasse ich nicht mit mir reden

nie życzę sobie takiego tonu

darüber lässt sich reden inf

możemy się dogadać

darüber lässt sich reden inf

to jeszcze kwestia f dyskusji

das Reden

mówienie nt

[viel] von sich dat reden machen

wzbudzać [perf wzbudzić] zainteresowanie

[viel] von sich dat reden machen

zwracać [perf zwrócić] na siebie uwagę

du hast gut reden!

łatwo ci mówić! inf

darüber lasse ich nicht mit mir reden inf

nie ma dyskusji

3. reden (tratschen):

[über jdn/etw] reden

plotkować [o kimś/czymś]

die Leute reden viel

ludzie mpl dużo plotkują [lub gadają inf ]

schlecht von jdm reden

źle o kimś mówić

II. re̱den [ˈreːdən] VB trans

1. reden (sagen):

Quatsch/Unsinn reden

opowiadać bzdury inf

red kein dummes Zeug!

nie gadaj głupot! inf

2. reden (sprechen):

wir redeten nur das Nötigste

rozmawialiśmy tylko o najważniejszych sprawach

ich muss ein ernstes Wort mit ihm reden

muszę z nim poważnie porozmawiać

III. re̱den [ˈreːdən] VB refl

sich heiser reden

ochrypnąć od mówienia

sich heiser reden

ugadać się inf

sich in Rage/Begeisterung reden

wpadać [perf wpaść] w szał/zachwyt podczas mówienia

Re̱de <‑, ‑n> [ˈreːdə] N f

1. Rede (Ansprache):

Rede

mowa f

Rede

przemówienie nt

eine Rede halten

wygłaszać [perf wygłosić] mowę

sich in freier Rede üben

ćwiczyć się w sztuce retoryki

große Reden schwingen inf

przechwalać się

2. Rede LING:

direkte/indirekte Rede

mowa f zależna/niezależna

3. Rede (Meinung, Äußerung):

die Rede ist von ...

mowa f o...

wovon ist die Rede?

o czym mowa?

etw zur Rede bringen SGer

poruszyć [lub omówić] coś

etw zur Rede bringen SGer

wspomnieć o czymś

[das war schon immer] meine Rede! inf

zawsze tak twierdziłem!

[das war schon immer] meine Rede! inf

takie było zawsze moje zdanie nt !

davon kann keine Rede sein!

nie ma mowy!

das ist nicht der Rede wert

nie warto o tym mówić

jdn zur Rede stellen

wezwać kogoś na rozmowę

jdm Rede und Antwort stehen

zdawać [perf zdać] komuś raport

jdm Rede und Antwort stehen

tłumaczyć [perf wy‑] się komuś z czegoś

der langen Rede kurzer Sinn

krótko mówiąc

Präsens

ich	rede
du	redest
er/sie/es	redet
wir	reden
ihr	redet
sie	reden

Präteritum

ich	redete
du	redetest
er/sie/es	redete
wir	redeten
ihr	redetet
sie	redeten

Perfekt

ich	habe	geredet
du	hast	geredet
er/sie/es	hat	geredet
wir	haben	geredet
ihr	habt	geredet
sie	haben	geredet

Plusquamperfekt

ich	hatte	geredet
du	hattest	geredet
er/sie/es	hatte	geredet
wir	hatten	geredet
ihr	hattet	geredet
sie	hatten	geredet