in the PONS Dictionary
TU <‑, ‑s> [teːˈʔuː] N f
TU Abk. von Technische Universität
- TU
-
I. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans
1. tun (machen):
3. tun inf (legen, stellen):
4. tun (antun):
5. tun inf (ausreichen):
II. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr
1. tun (erledigen müssen):
2. tun inf (sich verhalten):
3. tun (wirken):
Phrases:
| ich | tue | |
|---|---|---|
| du | tust | |
| er/sie/es | tut | |
| wir | tun | |
| ihr | tut | |
| sie | tun |
| ich | tat | |
|---|---|---|
| du | tatest / tatst | |
| er/sie/es | tat | |
| wir | taten | |
| ihr | tatet | |
| sie | taten |
| ich | habe | getan | |
|---|---|---|---|
| du | hast | getan | |
| er/sie/es | hat | getan | |
| wir | haben | getan | |
| ihr | habt | getan | |
| sie | haben | getan |
| ich | hatte | getan | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | getan | |
| er/sie/es | hatte | getan | |
| wir | hatten | getan | |
| ihr | hattet | getan | |
| sie | hatten | getan |